Wedstrijdverslag JO11-1 zaterdag 23 november 2019

Zaterdag 23 november 2019: VV Schaesberg JO11-3 – RKTSV JO11-1 (G)  0 – 3

Op deze winderige zaterdag (en die wind maakt het best frisjes) spelen we uit op ‘echt’ gras en wel uit tegen VV Schaesberg JO11-3. Ook de trouwe supporters zijn weer massaal mee gegaan naar deze verre uitwedstrijd. Gelukkig hoefden we geen aparte bus te bestellen.

We zijn weer met 11 spelers en dat betekent puzzelen voor de trainers want je wilt echt iedereen laten spelen. Trainer René had woensdag al de wens (of was het meer dan een wens) uitgesproken dat we nu eindelijk eens van VV Schaesberg moesten winnen. En het moet gezegd, het team ging er weer vol tegenaan. We hebben al een aantal goede kansen gehad (of moet ik zeggen om zeep geholpen, nee dat klinkt niet mooi) alvorens Nadin de score opent door de 0 – 1 te scoren. Helaas valt Sterre in de eerste helft weer geblesseerd uit en wel met, na later blijkt, een spierverrekking. En zoals al in de groepsapp vermeld: het is erg frustrerend als je heel graag wil voetballen, eindelijk weer mee kan doen na ongeveer een jaar blessureleed en dan in de tweede wedstrijd er geblesseerd af moet gaan. Het hele team wenst jou dan ook een snel en goed herstel toe.

In de 2e helft gaan we op de ingeslagen weg verder en Luc (die de hele wedstrijd wil keepen) voorkomt met een hele mooie reflex de 1 – 1. En in deze helft verricht hij nog meer goede reddingen. Maar vandaag zijn wij aan de winnende hand. Luca scoort de 2 – 0 (na een corner van Nadin) op een manier die nu nog niet te volgen is. Waarschijnlijk wist hij dat zelf ook niet. En Shaydon heeft de smaak van scoren (eindelijk) te pakken. Na de vorige week zijn eerste competitiedoelpunt gemaakt te hebben, scoort hij vandaag de 0 – 3 na een mooi steekpasje van Santino.

Het mooie aan deze wedstrijd was wederom de goede inzet, het vechten voor elkaar om de bal weer te veroveren, en het samenspel. En daarnaast houdt iedereen ook goed in de gaten waar hij of zij staat op het veld. En de weer luid aanmoedigende ouders die de bal wel het doel in wilden schreeuwen en bij iedere mooie actie en doelpunt de handjes op elkaar kregen.

Herman Brouwer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*